1 day art project room
info@salonblanc.be
Romestraat 30
8400 Oostende

Salon blanc … is op een avond in 2007 ontstaan als een onafhankelijk initiatief van Els Wuyts en Yves Velter waarbij een deel van ons woonhuis tijdelijk veranderd wordt in een kleinschalige tentoonstellingsruimte. De duur ervan wordt beperkt tot één moment waardoor het een feestelijk karakter met een particulier accent krijgt. De bedoeling is dat er meermaals korte toonmomenten worden georganiseerd, zonder te verdwijnen in een bepaalde regelmaat. Het is een hedendaagse verwijzing naar de saloncultuur van weleer waarbij er een gelegenheid wordt gecreëerd om bij te praten, uit te wisselen, te tonen en te kijken.

… is een huis in Oostende. Een plek met verhalen in een straat, een wijk, een stad met nog véél meer verhalen. Een ruimte die tot zijn essentie werd teruggebracht. Het is het witte huis op de hoek van de Romestraat en de Amsterdamstraat. In de lijn van projecten als het voormalige ‘Kunsthuis’ van de Vrienden van Kunstmuseum aan Zee of ‘Bureaux et Magasins’ of UFO aan de Venetiaanse Gaanderijen, tonen we werk van kunstenaars die we intuïtief en als bij toeval oppikken en van wie we vinden dat ze in Oostende ook getoond mogen worden. Zo brengen we kleine interacties rond beeldende kunst in de stad, naast bijzondere tentoonstellingen van Mu.ZEE, Vrijstaat O., Van Moerkerke Art Collection, de11lijnen en andere organisaties zoals Etage d’ Euphrosine vlakbij.

Lees minder …

Lees meer …
… wordt gesteund door:

© Salon Blanc, 2017
Bart Baele,
SB31
'ASA NISI MASA'
(zo 05.11.2017), 16:00 — 20:00
Peter De Meyer,
SB30
(zo 10.09.2017), 16:00 — 20:00
Michaël Aerts,
SB29
'Comme à Ostende'
(vr 30.06.2017), 18:00 — 22:00
Maria Blondeel, Leen Van Tichelen,
SB28
(za 11.02.2017), 16:00 — 22:00
Hans Vandekerckhove,
SB27
'Dungeness Revisited'
(zo 04.12.2016), 16:00 – 20:00
Tiemke Gauderis, Ellen Schroven, Klaar Sterckx, Caroline Van den Eynden, Sarah Van Marcke,
SB26
(za 20.08.2016), 16:00 — 20:00
Johan Gelper,
SB25
(zo 01.05.2016), 16:00 — 20:00
Joris Ghekiere,
SB24
'Tekeningen op papier'
(za 13.02.2016), 16:00 — 22:00
Veerle Beckers, Harlinde De Mol,
SB23
'Echoes and Dust / b.'
(za 05.12.2015), 18:00 - 22:00
Wesley Meuris,
SB22
'Attached'
(za 24.10.2015), 16:00 — 20:00
Caroline Coolen, Kristof Van Heeschvelde,
SB21
'Moonday / Just for 1 day'
(za 01.08.2015), 16:00 — 20:00
Elke Andreas Boon,
SB20
'Salon Boon'
(vr 01.05.2015), 15:00 - 20:00
Carlos Caballero,
SB19
'Desertic Abundance'
(za 07.02.2015), 16:00 - 20:00
Karen Vermeren,
SB18
'North Atlantic Ridge'
(zo 25.10.2015), 16:00 - 20:00
Saar De Buysere, Frank Depoorter, Robert Piccart, Lore Rabaut, Kristof Vrancken,
SB17
'Enclosure'
(za 09.08.2014), 16:00 - 20:00
Claire Roudenko-Bertin, John Sundkvist,
SB16
'Vite Vitt'
(za 21.06.2014), 11:30 - 13:00
Ronny Delrue,
SB15
'Neige en Blue'
(za 08.02.2014), 16:00 - 21:00
Cindy Wright,
SB14
'Shadow of a Dream'
(za 12.10.2013), 16:00 - 21:00
Nick Ervinck, Koen Hauser, Peter Lagast, Tamara Van San, Nicoline Van Stapele, Yves Velter, Robin Vermeersch,
SB13
'Poetic / Organic'
(zo 07.07.2013), 16:00 - 21:00
Sam Eggermont,
SB12
'Light Capture as a Beacon of New Life'
(zo 21.04.2013), 15:00 - 21:00
Heidi Voet,
SB11
'Can the maker repair what he makes'
(za 09.02.2013), 15:00 - 20:00
Anno Dijkstra,
SB10
(za 17.11.2012), 15:00 - 18:30
Karl Mechnig,
SB09
(za 07.07.2012), 15:00 - 18:30
Manor Grunewald,
SB08
'The Bold days of our neighbours beautiful life'
(za 26.05.2012), 16:00 - 21:00
Renato Nicolodi,
SB07
(za 04.02.2012), 14:00 - 19:00
Sara Bomans, Remco Roes,
SB06
(za 12.11.2011), 15:00 - 18:30
Bert Heytens,
SB05
'Surveyor’s Maps'
(za 06.08.2011), 18:00 - 22:00
Koen Broucke,
SB04
(za 11.06.2011), 16:00 - 22:00
Reniere & Depla,
SB03
'Une Excursion Hors Saison'
(zo 03.04.2011), 15:00 - 18:30
Marie Julia Bollansée,
SB02
'Doors'
(za 25.09.2010)
Geert Bisschop, Brigitte Claeys, Hans Demeulenaere, Matthieu Lobelle, Bart Slangen, Els Soetaert, dominiq V.D. wall, Yves Velter,
SB01
(za 17.03.2007)
vr 01.05.2015 'Salon Boon',  Elke Andreas Boon, 15:00 - 20:00
Prev
Next

Elke Andreas Boon maakt foto’s, tekeningen, videowerk en muziek. Daarmee bouwt ze installaties waarin ze verschillende werken met elkaar confronteert. Haar oeuvre kent een fundamentele dubbelheid; ze toont het kwetsbare én het rebelse. Als kunstenaar heeft ze de kracht om die vele moeilijk te bepalen menselijke gevoeligheden bloot te leggen en ze te verheffen tot een esthetische bewustwording.

Voor deze twintigste editie wordt SALON BLANC voor één keer SALON BOON. Werk van Elke Andreas Boon sluipt door de kieren en kruipt in de kleren. Aan de ingang is een zin, geschreven met chocolade, direct stof tot gesprek: Hebben we allemaal samen chocolade gegeten (tous)? Of is alle chocolade nu op (tout)? Echt alle? Van de ganse wereld? Of hebben we nog wat over gehouden voor de toekomst? Voor elkaar?

On a tout mangé, le chocolat (2015), een knipoog naar de song van Sabine Paturel (uit 1986):

J’ai tout mangé, le chocolat
J’ai tout fumé les Craven A
Et comme t’étais toujours pas là
J’ai tout vidé le Rhum Coca
J’ai tout démonté tes tableaux
J’ai tout découpé tes rideaux
Tout déchiré tes belles photos
Que tu cachais dans ton bureau
Fallait pas m’ quitter tu vois
Il est beau le résultat
Je fais rien que des bêtises
Des bêtises quand t’es pas là

Elke Andreas Boon spreekt met een zin die plots stopt, een gedachte die kruist en de zin die een nieuwe wending neemt. De woorden zijn het begin van de rode draad van het constant in vraag stellen van wat je ziet, van wat je omringt (in het dagelijkse leven). Wat gedacht wordt door de kunstenaar, werkt ze in de tentoonstelling uit vanuit die tegenstelling, die twee-ledigheid. Letterlijk zie je dat in de video La Gargouille (2014) schrijft bezoeker André Baert, waarbij een verpleegster links van je aankomt en hartstochtelijk water over jou (de camera) uitspuwt, terwijl het eigenlijk bedoeld is voor de video rechts waar diezelfde verpleegster het spuwsel over zich krijgt en daarna in de lange kloostergang verdwijnt. Statig (als deel van het functioneel beroep) en oververmoeid.

In het oeuvre van Elke Andreas Boon blijkt vaak een soort erotiek die zeer menselijk is: functioneel – naakt als uitnodiging – en sereen – naakt als fase in je leven. Met laag op laag schroom, intimiteit, persoonlijk verhaal, zichtbaar, met nadruk op licht als in Njord (2006-2014), mens in confrontatie met bijvoorbeeld leven en dood als in The Bird (2012), gender en zichzelf of wat gender nu van het zichzelf maakt in Portrait of a sleeping artist (2011) en de toon van ernst en communicatie in eenvoudige naaktheid en passant. Maar daar houdt het niet op.

Dezelfde denkwereld gaat verder in objecten, broderie, tekeningen, installaties, action-works: in de elfenbankjes verspreid over de ruimte als flesh fungus of blood fungus (2015) of een first aid kit Rags & Bandages (2007) voor kwetsuren met onder andere “pure cotton wool bandage to calm down initial love sickness”. De tekeningen lijken een referentie te hebben naar foto’s maar de textuur verf op papier maakt het zoveel brozer in potloodlijntjes, inkrimpend paper. Een volle muur oneindig wit, tekeningen in alle menselijke eindigheid, als een ontgrensd familiaal portret: Mother (2010), Baby (2000), In Paradise#1 (2010), elbow (2010), In Paradise#8 (2010), Dott #6 (2010), Small#3 (2010), Sisters (2013). En dan … rood, bloedrood: it’s all about the pussy (2015), een intieme editie in productie op 300 exemplaren.

“Centraal hangt The Flock (2014), een foto-collage van gefotografeerde meeuwen (in Oostende) die in een soort menselijk conflict geraken. Dat wil zeggen discussie, ruzie, agressie, of wat het individu (niet (het) IK, zegt ze) bij zichzelf teweeg brengt in een groepsgebied. En dan zitten we in het spoor van waarden en normen, van veiligheid en vrijheid, van beschermen en schrik, van religie in diverse betekenissen. Ik krijg de indruk dat alles uit twee vakken bestaat: die waarden en normen tegenover een steeds groeiend aantal beslissingen nà ervaring. In die zin wordt die ervaring de fundering voor alle waarden en normen, en kan religie alleen een zeer aardse betekenis hebben. Dat en de dossering van empathie.

Versta je: zoveel menselijks in zoveel naakte gedachten. Precies als een kuip associaties uit persoonlijke attitudes. De kwetsuur zit in soms in een witte verticale lijn met links uit-rafelende streepjes, als madeliefjes als een ruggengraat, als de esthetiek van een genaaide kwetsuur. Wonde en Herstel.” (André Baert)